“ਅਸੀਂ ਨੀਰਜ ਚੋਪੜਾ, ਯੁਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਵਿਕਰਮ ਬੱਤਰਾ ਬਾਰੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦੇ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ? ਇਸ ਕਾਲਜ ਜਾਂ ਸਮਾਜ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੀ ਕੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਹਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਪਹੁੰਚਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਰਿਕਾਰਡ ਮੰਗਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਜੇਕਰ ਇਸ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ ਬਦਨਾਮੀ ਹੈ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਸੈਕਟਰ 10 ਸਥਿਤ ਡੀਏਵੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।
ਇਥੇ ਗੱਲ ਲਾਰੈਂਸ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਾਲਜ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਹਿਊਮੈਨਟੀਜ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਿਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕੋਰਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਾਲ ਪਾਸ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਸ ‘ਚ ਦੂਸਰੀ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥਕੜੀ ਲਗਾ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਡੀਏਵੀ-10 ‘ਚ ਚਰਚਾ ਦਾ ਆਸਾਨ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਲਜ ਹੈ। ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਡਰ ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਸਧਾਰਨ ਨਫ਼ਰਤ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਗਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ 2010 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਬੋਹਰ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਕਿਸਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਮੀਡੀਅਮ ਵਰਗ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਇਕ ਲੜਕੇ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਨੇ ਕਾਲਜ ‘ਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬਾਗੜੀ ਸੀ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੇੜਲੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਤੋਂ ਹਨ।
ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਹੋਸਟਲ ਵਿਚ ਇਕ ਕਮਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਪਰ ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਪੀਯੂ) ਦੇ ਹੋਸਟਲ ਨੰਬਰ 4 ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੰਚਕੂਲਾ ਦੇ ਸੈਕਟਰ 4 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵੀ ਲਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੋ ਪਤਿਆਂ ਦਾ ਅਕਸਰ ਪੁਲਿਸ ਫਾਈਲਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਐਫਆਈਆਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।
ਕਾਲਜ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ ਜੋ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੀ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਖੰਭ ਫੈਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੰਗਠਨ (SOPU) ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਗੂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਲਾਰੈਂਸ ਬਿਸ਼ਨੋਈ
ਲਾਰੈਂਸ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਗੂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਡੀਏਵੀ ਕਾਲਜ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਰਾਧੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਜ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਗੈਂਗਸਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਾਰੈਂਸ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੈਂਗਸਟਰਾਂ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਲਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਡੌਨ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤਿਹਾੜ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਸਪੈਸ਼ਲ ਸੈੱਲ ਲਾਰੇਂਸ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਤੋਂ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਲੀ, ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਗੈਂਗਸਟਰਾਂ ਦੀ ਸਿੰਡੀਕੇਟ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਨੈੱਟਵਰਕ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਹੀ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ 700 ਦੇ ਕਰੀਬ ਸ਼ੂਟਰ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਇਕ ਇਸ਼ਾਰੇ ‘ਤੇ ਫਿਰੌਤੀ, ਸੁਪਾਰੀ ਮਾਰਨ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਗਰੋਹ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਠਿਕਾਨੇ ਲਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਜ ‘ਚ ਹੋਈਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਨੇ ਜੁਰਮ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧਕੇਲਿਆ
29 ਸਾਲਾ ਲਾਰੈਂਸ ਫਾਜ਼ਿਲਕਾ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕਾਲਜ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਨੇ ਡੀਏਵੀ ਕਾਲਜ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲਾ ਲਿਆ। ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲਜ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਚੋਣ ਲੜਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਟੂਡੈਂਟ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ ਬਣਾਇਆ। ਜਥੇਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਚੋਣ ਲੜੀ ਪਰ ਉਹ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਲਾਰੈਂਸ ਹਾਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਿਸਤੌਲ ਖਰੀਦਿਆ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਉਦੈ ਧੜੇ ਨਾਲ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਲਾਰੈਂਸ ਖਿਲਾਫ ਸਾਲ 2011 ‘ਚ ਪਹਿਲਾ ਮਾਮਲਾ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਗਰੁੱਪ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਗੈਂਗਸਟਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਇਆ। ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ‘ਚ ਕਦਮ ਰੱਖ ਲਿਆ।
