- ਰਾਕੇਸ਼ ਬੇਦੀ, ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ ਅਤੇ ਦਾਨਿਸ਼ ਇਕਬਾਲ ਸਮੇਤ ਦਿੱਗਜ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇਗਾ ‘ਦਸਤਕ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ 2026’
- ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ‘ਦਸਤਕ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ 2026’ ਵਿੱਚ ਛੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ, ਰਾਕੇਸ਼ ਬੇਦੀ ਤੇ ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ ਸਮੇਤ ਦਿੱਗਜ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਰਕਤ,‘ਕਾਜੂ ਕਤਲੀ’ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਕੁਰੀਤੀਆਂ ’ਤੇ ਚੋਟ
- ‘ਕਾਜੂ ਕਤਲੀ’ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਕੁਰੀਤੀਆਂ ’ਤੇ ਚੋਟ, ‘ਦਸਤਕ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ 2026’ ਵਿੱਚ ਕਲਾ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਅਤੇ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਗਮ
- ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ‘ਦਸਤਕ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ 2026’ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ ਦੇ ਨਾਟਕ ‘ਏਕ ਲੰਮਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ’ ਨੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਿਆ ਦਿਲ
ਮੋਹਾਲੀ: ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ‘ਦਸਤਕ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ 2026’, ਕਹਾਣੀਆਂ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜਸ਼ਨ, ਸੀਯੂ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਦਾਕਾਰਾਂ, ਥੀਏਟਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਨਾਮਵਰ ਹਸਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ, ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਬੁਰਾਈਆਂ ਤੱਕ – ਦਿਲਚਸਪ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ‘ਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਨਾਟਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਕ ਲਾਈਨ-ਅੱਪ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ – ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ‘ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਆਰਟ ਐਂਡ ਕਲਚਰਲ ਅਫੇਅਰਜ਼’ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ‘ਦਸਤਕ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ 2026’ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੌਕੇ ਕਈ ਉੱਘੀਆਂ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀ.ਟੀ.ਸੀ. ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ, ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਬਿੰਦਰ ਨਰਾਇਣ, ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ, ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰ ਮਲਕੀਤ ਰੌਣੀ, ਜੀ.ਟੀ.ਸੀ. ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਖਿਲ ਮਿਸ਼ਰਾ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜੰਨਤ ਕੌਰ ਸੰਧੂ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਪਤਵੰਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇਸ ਸਾਲਾਨਾ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਕਈ ਨਾਮਵਰ ਹਸਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਧੁਰੰਧਰ’ ਦੇ ਸਿਤਾਰੇ ਰਾਕੇਸ਼ ਬੇਦੀ ਅਤੇ ਦਾਨਿਸ਼ ਇਕਬਾਲ; ‘ਸੈਕਰਡ ਗੇਮਜ਼’ ਦੇ ਅਦਾਕਾਰ ਜਤਿਨ ਸਰਨਾ; ਅਦਾਕਾਰ ਪਾਰਿਤੋਸ਼ ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ (ਜੋ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ‘ਸੁਪਰ ਡਾਂਸਰ’ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਉਪਨਾਮ “ਟੀ.ਆਰ.ਪੀ. ਮਾਮਾ” ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ); ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੁਗੰਧਾ ਸ੍ਰੀਵਾਸਤਵ; ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਨਾਮਿਕਾ ਸਾਗਰ; ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸ਼ਰਮਾ ‘ਨਾਨੂੰ’ (ਜੋ ਫਿਲਮਾਂ ‘ਪੀ.ਕੇ.’ ਅਤੇ ‘ਲਵ ਆਜ ਕਲ’ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ); ਥੀਏਟਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਜੀਤ ਚੌਧਰੀ; ‘ਚੌਪਾਲ’ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੰਦੀਪ ਬਾਂਸਲ; ਗਾਇਕ ਅਮਨ ਜਾਜੀ; ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਸ਼ਰਮਾ; ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਬੰਟੀ ਬੈਂਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਇਕਹਿਰੇ ਅਭਿਨੈ (ਮੋਨੋ ਐਕਟਿੰਗ), ਨਕਲ (ਮਿਮਿਕਰੀ), ਨੁੱਕੜ ਨਾਟਕਾਂ, ਲਘੂ ਫਿਲਮਾਂ, ਸਟੈਂਡ-ਅੱਪ ਕਾਮੇਡੀ ਅਤੇ ਫੈਂਸੀ ਡਰੈੱਸ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ‘ਦਸਤਕ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ 2026’ ਵਿੱਚ ਛੇ ਨਾਟਕ – ‘ਇਕ ਲਮਹਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ: ਏ ਲਵ ਸਟੋਰੀ 1938–1979’, ‘ਅੱਖ ਮਿਚੋਲੀ’, ‘ਮਸਾਜ’, ‘ਬੁਨਕਰ: ਏ ਥੀਏਟਰਿਕਲ ਪ੍ਰੈਜ਼ੈਂਟੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਸਟੋਰੀਜ਼’, ‘ਪੱਟੀ ਗਏ ਰੇ ਕਾਠੀਆਵਾੜ’ ਅਤੇ ‘ਕਾਜੂ ਕਤਲੀ’ – ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮਵਰ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਰੰਗਮੰਚ ਕਲਾਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਦਘਾਟਨ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ, ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਰਬਿੰਦਰ ਨਾਰਾਇਣ, ਸੰਸਥਾਪਕ, ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਜੀਟੀਸੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਥੀਏਟਰ ਸਿਰਫ਼ ਅਦਾਕਾਰੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨਾ, ਬੋਲਣਾ, ਜੁੜਨਾ ਅਤੇ ਸੋਚਣਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਥੀਏਟਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਵੇਗੀ,”।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਵਾਗਤੀ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ, ਜੰਨਤ ਕੌਰ ਸੰਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਹੁਨਰਮੰਦ ਅਤੇ ਸਫ਼ਲ ਹੋਣ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਜਾਣਨ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਹਮਦਰਦੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋਣ। ‘ਦਸਤਕ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ 2026’ ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾ, ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਉਸ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ, ਦੋਵਾਂ ਪੱਧਰਾਂ ‘ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।”
ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ ਦਾ ਨਾਟਕ ‘ਏਕ ਲਮ੍ਹਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ – ਏ ਲਵ ਸਟੋਰੀ 1938–1979’ ਸ਼ਾਮਲ ਰਿਹਾ। ਨਦੀਰਾ ਜ਼ਹੀਰ ਬੱਬਰ, ਨੂਰ ਜ਼ਹੀਰ ਅਤੇ ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖੇ ਇਸ ਨਾਟਕ ਦਾ ਸਹਿ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਮਕਰੰਦ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਅਤੇ ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਨਾਟਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਿਕਾ ਰਜ਼ੀਆ ਸੱਜਾਦ ਜ਼ਹੀਰ ਅਤੇ ਉੱਘੇ ਲੇਖਕ ਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੱਜਾਦ ਜ਼ਹੀਰ ਦੀ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਏ ਚਿੱਠੀ-ਪੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਪਿਆਰ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਪੁਰਾਲੇਖਾਂ, ਨਦੀਰਾ ਜ਼ਹੀਰ ਬੱਬਰ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ‘ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੇ ਹਾਥ’ ਅਤੇ ਨੂਰ ਜ਼ਹੀਰ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ‘ਸਿਆਹੀ ਕੀ ਏਕ ਬੂੰਦ’ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨੇ 1938 ਤੋਂ 1979 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ। ਨਾਟਕ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ ਦੀ 90 ਮਿੰਟ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਦਲੇ ਕਈ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਬੱਚੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 60 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੀ ਔਰਤ ਤੱਕ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਜਾਦ ਜ਼ਹੀਰ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜੀਵੰਤ ਕੀਤਾ। ਪਿਆਰ, ਸ਼ਾਇਰੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਦਲਦੇ ਜੀਵਨ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇਸ ਨਾਟਕ ਨੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸਫ਼ਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਜੂਹੀ ਬੱਬਰ ਸੋਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਥੀਏਟਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਾਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਓਟੀਟੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ’ਤੇ ਏ ਆਈ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸੰਪਾਦਨ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਸਿੱਧਾ ਅਤੇ ਜੀਵੰਤ ਕਲਾ-ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ। ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਮਰਪਣ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਥੀਏਟਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਲਾ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਰੰਗਮੰਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਮੰਚ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਪਹਿਲ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਥੀਏਟਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨਿਖਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ‘ਕਾਜੂ ਕਤਲੀ’ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਇਕਾਂਗੀ ਅਤੇ ਨਾਟਕੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਟਕ ਨੂੰ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖੇਤਰੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਥੀਏਟਰ ਮੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਰਪੂਰ ਸਰਾਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਟਕ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੋ ਭੈਣਾਂ—ਕਾਜੂ, ਜੋ ਸੁਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਅਤੇ ਕਤਲੀ, ਜੋ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ—ਦੇ ਦੁਖਦਾਈ ਜੀਵਨ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਵੇਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਤਲੀ ਉੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਣ, ਜਦਕਿ ਕਾਜੂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਚਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ‘ਅੱਖ ਮਿਚੋਲੀ’ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਹਰਮਨਪਿਆਰਾ ਹਿੰਦੀ ਕਾਮੇਡੀ-ਡਰਾਮਾ ਨਾਟਕ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਨਾਟਕ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਿਕਾਸ ਬਹਾਰੀ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੀ.ਪੀ. ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਟਕ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਸਰਨਾ, ਪਰਿਤੋਸ਼ ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ, ਸੁਗੰਧਾ ਸ੍ਰੀਵਾਸਤਵ ਅਤੇ ਰਸ਼ਮਿਤ ਦੇਸਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ‘ਅੱਖ ਮਿਚੋਲੀ’ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉੱਪਰੋਂ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਕਈ ਰਾਜ਼ਾਂ, ਗਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਅਤੇ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਹਾਸੋਹੀਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਰਾਕੇਸ਼ ਬੇਦੀ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਮੋਨੋਲੋਗ ‘ਮਸਾਜ’ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ-ਪੁਰਸ਼ ਸ਼ੋਅ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਦਾਕਾਰ ਰਾਕੇਸ਼ ਬੇਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਹੁਪੱਖੀਤਾ ਨਾਲ 24 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਏਗਾ। ਹਰਬੰਸ਼ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ, ਇਹ ਨਾਟਕ ਹੈਪੀ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਬਈ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਬਣਨ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਰਾਹੀਂ, ਦਰਸ਼ਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ, ਉੱਚ-ਸਮਾਜ ਦੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ, ਵਕੀਲਾਂ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਤਿੱਖੇ, ਹਾਸੋਹੀਣੇ ਵਿਅੰਗ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ‘ਬੰਕਰ’ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਇਮਰਸਿਵ ਹਿੰਦੀ ਥੀਏਟਰਿਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਕਲਪਨਾ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦਾਨਿਸ਼ ਇਕਬਾਲ ਦੁਆਰਾ ਅਨਾਮਿਕਾ ਸਾਗਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹੀਰੋ: ਏਕ ਲਵ ਸਟੋਰੀ ਹਨ, ਜੋ ਰਵੀ ਬੁਲੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਮਨਮੋਹਕ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਦਿਨ-ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਦੁਨੀਆ ਅਚਾਨਕ, ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖੁਲਾਸੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਈਕਲ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਕੁਨਾਲ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਬਚਪਨ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਦੋਸਤੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕੌੜੇ-ਮਿੱਠੇ ਮੀਲ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਤਸਵ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ, ‘ਪਤੀ ਗਏ ਰੇ ਕਾਠੀਆਵਾੜ’ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਟਕੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਟਕ ਨੂੰ ਸੁਧੀਰ ਬੀ. ਕੁਲਕਰਨੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੀਤ ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰੀਨ ਕਲਾਕਾਰ ਰਾਜਿੰਦਰ ਸ਼ਰਮਾ (ਨਾਨੂ), ਅਜੀਤ ਚੌਧਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ‘ਪਤੀ ਗਏ ਰੇ ਕਾਠੀਆਵਾੜ’ ਇੱਕ ਵਿਅੰਗਮਈ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਘਰੇਲੂ ਪਿਛੋਕੜ ‘ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇਸ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਤੀ ਕਾਠੀਆਵਾੜ ਖੇਤਰ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹਾਸ-ਰਸ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਅਤੇ ਤਿੱਖੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਟਕ ਸਮਾਜਿਕ ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਵਿਅੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।







