ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼ (ਏਮਜ਼) ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹਸਪਤਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰਸ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਹਨ।ਜਿਸ ਔਰਤ ਦੇ 7 ਬੱਚੇ ਗਰਭ ‘ਚ ਹੀ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਸੀ ਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਬੱਚਾ ਵੀ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ‘ਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਏਮਜ਼ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਜੋ ਚਮਤਕਾਰ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਇਕ ਪਿੰਡ ਦੀ ਗਰੀਬ ਔਰਤ ਜਦੋਂ ਏਮਜ਼ ‘ਚ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ 7 ਬੱਚੇ ਗਰਭ ‘ਚ ਹੀ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਸੀ।ਆਸਪਾਸ ਦੇ ਦਰਜਨਾਂ ਡਾਕਟਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਚੁੱਕੇ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ।ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਆਹ ‘ਚ ਉਸਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਅੱਠਵੀਂ ਵਾਰ ਮਾਂ ਬਣਨ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਉਹ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ‘ਚ ਬਣੀ ਐਂਟੀਬਾਡੀਜ਼ ਉਸਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੇਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ ਹੀ ਖਤਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਮਜ਼ ਦੇ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜੀ ਅਤੇ ਓਬੀਐਸ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਐਚਓਡੀ ਡਾ: ਨੀਨਾ ਮਲਹੋਤਰਾ ਨੇ ਇਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ‘ਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਏਮਜ਼ ਆਈ ਇਸ ਔਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਟੈਸਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਬਲੱਡ ਗਰੁੱਪ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਕਾਫੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸੀ, ਪਰ ਏਮਜ਼ ਦੇ ਹੇਮਾਟੋਲੋਜੀ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਖੂਨ ਬਲਕਿ ਜੀਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਸ ਔਰਤ ਦਾ ਆਰਐਚ ਨੈਗੇਟਿਵ ਬਲੱਡ ਗਰੁੱਪ ਸੀ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਨਾਲ ਹੀ, ਇਸ ਔਰਤ ਵਿਚ ਐਂਟੀਬਾਡੀਜ਼ ਸਨ ਜੋ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਜਿਹੇ ਵਿਚ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਤਰੀਕਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਖੂਨ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ
ਡਾ: ਨੀਨਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਆਰਐਚ ਨੈਗੇਟਿਵ ਬਲੱਡ ਗਰੁੱਪ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ‘ਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਅਤੇ ਬਲੱਡ ਬੈਂਕਾਂ ‘ਚ ਇਸ ਖੂਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਰ ਇੱਥੇ ਇਹ ਖੂਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦੁਰਲੱਭ ਬਲੱਡ ਪੈਨਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਇਹ ਬਲੱਡ ਗਰੁੱਪ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਖੂਨਦਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਦੁਰਲੱਭ ਖੂਨ ਦੀ ਮੰਗ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਬਲੱਡ ਰਜਿਸਟਰੀ ਅੱਗੇ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਸੁਸਾਇਟੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਖੂਨ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।
48 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਪਹੁੰਚਿਆ ਖੂਨ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਖੂਨ ਦੇ 4 ਯੂਨਿਟ ਤੁਰੰਤ ਜਾਪਾਨ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਭੇਜੇ ਗਏ। 48 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਖੂਨ ਏਮਜ਼, ਭਾਰਤ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਪੇਟ ਅੰਦਰਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਟਰਾਂਸਫਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਔਰਤ ਦੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਬੱਚੀ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਏਮਜ਼ ‘ਚ ਕਈ ਮਾਮਲੇ ਆਏ, ਪਰ ਇਹ ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ
ਡਾ: ਨੀਨਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਰਘਟਨਾ ਦੇ ਕੇਸ, ਸਰਜਰੀ ਜਾਂ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਖੂਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਏਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 5 ਜਾਂ 6 ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਤੋਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖ਼ੂਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਔਰਤ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖ਼ੂਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਆਰਐਚ ਨੈਗੇਟਿਵ ਮਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਨਾਂ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਦੁਰਲੱਭ ਖੂਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
ਸਿਰਫ਼ ਡਾਕਟਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ
ਡਾ: ਨੀਨਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੰਨੀ ਮਿਹਨਤ ਏਮਜ਼ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ‘ਚ ਕੀਤੀ, ਓਨੀ ਹੀ ਏਮਜ਼ ਦੇ ਬਲੱਡ ਬੈਂਕ, ਐਨ.ਜੀ.ਓ., ਸੋਸ਼ਲ ਸਪੋਰਟ ਸਿਸਟਮ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤੀ, ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਭਾਰਤ ‘ਚ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਡਾ. ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਵਿਕਦਾ ਸੀ ਖੂਨ ਦੀ ਮੰਗ, ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ਜਾਪਾਨ ਤੋਂ ਖੂਨ ਮੰਗਵਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ ਗਈ।
ਡਾਕਟਰ ਨੀਨਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘਟਨਾ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਔਰਤ ਏਮਜ਼ ਆਈ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਜੀਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਦੁਰਲੱਭ ਖੂਨ ਮੰਗਵਾ ਕੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
