ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਿਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਆਪਣਾ ਗੁਰਦਾ ਵੇਚਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਬੇਟੇ ਨੇ ਆਈਪੀਐਸ ਅਫਸਰ ਬਣ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ।ਆਈਪੀਐਸ ਇੰਦਰਜੀਤ ਮਹਾਥਾ ਦਾ ਜਨਮ ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਬੋਕਾਰੋ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰਜੀਤ ਪੰਜਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਅਫਸਰ ਬਣਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾਇਆ ਸੀ। ਇੰਦਰਜੀਤ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਉਦੋਂ ਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਪੰਜਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਇੰਦਰਜੀਤ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਕਿਸਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਰ ਦੇ ਲਈ ਦੋ ਵਕਤ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।ਇੰਦਰਜੀਤ ਜਿਸ ਘਰ ‘ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਉਹ ਵੀ ਕੱਚਾ ਸੀ।ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਘਰ ਦੀ ਦੀਵਾਰਾਂ ਵੀ ਟੁੱਟਣ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ, ਘਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਪੇਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ ਸੀ।ਪਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਚਲਦਿਆਂ ਇੰਦਰਜੀਤ ਨੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਉਸੇ ਘਰ ‘ਚ ਰਹੇ।ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੰਦਰਜੀਤ ਨੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।ਉਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਕਬਾੜੀਏ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਇੰਨਾ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਨਵੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਖ੍ਰੀਦ ਸਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੁਰਾਣੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ।
ਇੰਦਰਜੀਤ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੱਕ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।ਜਦੋਂ ਇੰਦਰਜੀਤ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਯਤਨ ‘ਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਤਾਂ ਵੀ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਖੇਤ ਵਿਕ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ।ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੜਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕਿਡਨੀ ਵੇਚ ਦਿਆਂਗਾ।ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਇੰਦਰਜੀਤ ਦੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ‘ਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨਾਂ੍ਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਯਤਨ ‘ਚ ਯੂਪੀਐਸਸੀ ਪਾਸ ਕੀਤਾ।ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇੰਦਰਜੀਤ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ‘ਚ ਯੂਪੀਐਸਸੀ ਪਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣੇ।ਯੂਪੀਐਸਸੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਟੀਵੇਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਆਈਪੀਐਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮਜ਼ਬੂਤ ਇਰਾਦੇ ਅਤੇ ਕਠਿਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
